22 سپتامبر 2023- مطالعه ای که اخیراً در مجله ی دیابت منتشر شده است، ارتباط میانجی های هورمون رشد(GH) - به عنوان مثال، گیرنده ی هورمون رشد (GHR)، فاکتور رشد شبه انسولین 1(IGF-1)، پروتئین اتصال دهنده فاکتور رشد شبه انسولین 1 (IGFBP-1)- را با کنترل ضعیف قند خون در جوانان مبتلا به دیابت نوع 2(T2D)، روشن کرد.

محققان دریافتند که سطوح پلاسمایی این سه پروتئین درگیر در فعالیت هورمون رشد، ارتباط قابل توجهی با قابلیت کنترل دیابت نوع 2 در نوجوانان، دارد.

این یافته‌ها که در 83مین نشست علمی انجمن دیابت آمریکا ارائه شد، نشان می‌دهد که این پروتئین‌ها ممکن است به عنوان نشانگرهای خطر ابتلا به دیابت نوع 2 عمل کنند و به شناسایی جوانانی که می‌توانند از مراقبت‌های پیشگیرانه ی تهاجمی بهره ببرند، کمک کنند.

دیابت نوع 2 در جوانان نسبت به بزرگسالان تظاهرات شدیدتری دارد و بلوغ یکی از عوامل بالقوه دخیل در این تفاوت است. مطالعات نشان داده اند که تغییراتی که به دلیل بلوغ در واسطه‌های هورمون رشد ایجاد می شود، ممکن است بر عملکرد سلول‌های بتا و حساسیت به انسولین تأثیر بگذارد.

دکتر Chang Lu، متخصص غدد کودکان در جاسلین و بیمارستان کودکان بوستون، و همکارانش ارتباط میانجی‌هایGH را با از دست دادن کنترل قند خون در جوانان مبتلا به دیابت نوع 2 (310 نفر) که در مطالعه ی گزینه‌های درمانی برای دیابت نوع 2 در نوجوانان و جوانان(TODAY) شرکت داشتند، مورد بررسی قرار دادند.

برای این منظور، محققان یک مقایسه ی زوجی از غلظت پلاسمایی GHR، IGF-1، وIGFBP-1 (سنجش شده به روش الایزا) را بین شروع تحقیق(ماه صفر) تا 36 ماه بعد، بر اساس نتایج اولیه ی مطالعه ی TODAYبرای کاهش کنترل قند خون در مقابل حفظ کنترل قند خون(LGCدر مقابل MGC) انجام دادند.

از دست دادن کنترل قند خون به عنوانHbA1c مساوی یا بیش از 8 درصد، برای 6 ماه و/یا وابستگی به انسولین تعریف شد.

محققان ارتباط میانجی های هورمون رشد را با شاخص انسولین زایی، HbA1c، 1/انسولین ناشتا و شاخص دیسپوزیشن دهانی[1] DI(O) مورد مطالعه قرار دادند. مدل‌ها برای جنس، سن، نژاد،HbA1c  پایه و بازوی درمان تنظیم شدند.

یافته های این مطالعه به شرح زیر است:

· میانگین فاکتور رشد شبه انسولین پلاسما 1IGF-1)، برحسب نانوگرم بر میلی لیتر) در گروه کنترل ضعیف قند خون(LGC) در ابتدا و در 36 ماه کمتر بود.

· افزایش IGF-1 از ابتدا تا 36 ماه، کاهش HbA1c را در ماه 36ام پیش بینی کرد.

· سطح بالاترگیرنده ی هورمون رشد(GHR) با HbA1c بالاتر و 1/ انسولین ناشتا پایین تر در ابتدای تحقیق همراه بود. افزایش GHR بین 0-36 ماه،  HbA1c بالاتر را در ماه 36ام پیش بینی کرد.

· پروتئین اتصال دهنده فاکتور رشد شبه انسولین 1 با 1/انسولین ناشتا در ابتدای تحقیق(ماه 0) ارتباط مثبت داشت.

· در تجزیه و تحلیل های اکتشافی طبقه بندی شده توسط مرحله تانر یا رتبه بندی بلوغ جنسی(TSیا [2]Tanner stage) در هنگام ورود به مطالعه، واسطه های GH به طور متفاوتی بین مرحله ی یک تا سه تانر (31 نفر) در مقابل مرحله ی چهار تا پنج تانر (274 نفر) تغییر کردند.

محققان نتیجه گیری کردند که در میانجی‌های هورمون رشد بر اساس نتیجه اولیه در مطالعه یTODAY  تفاوت وجود داشت، و میانجی‌های هورمون رشد با حساسیت به انسولین و HbA1c مرتبط بود.

آنها در پایان گفتند: این که آیا تغییرات در واسطه های GH به تغییرات در متابولیسم گلوکز کمک می کند یا نتیجه آن است، باید در مطالعات آینده مشخص شود.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/plasma-growth-hormone-mediators-associated-with-poor-blood-sugar-control-in-youth-with-type-2-diabetes-117590